این فیلم اشاره داره به نسل از دست رفته ای از جوانان آمریکا و داستان زندگی ۱۸ نفر رو به تصویر میکشه که در میان آنها زندانیان ، سیاست مداران و معترضان هستند.

این ادای احترام به هنرمند پویا، الیزابت موری، که چهره‌ای جدایی‌ناپذیر در چشم‌انداز هنر معاصر نیویورک از دهه ۱۹۷۰ تا اوایل دهه ۲۰۰۰ بود، تلاش‌های او را برای ایجاد تعادل میان جاه‌طلبی‌های شخصی و خانوادگی با انگیزه‌های هنری‌اش در دنیای هنر مردسالار برجسته می‌کند. این مستند همچنین به مبارزه بعدی او با بیماری سرطان در اوج دوران حرفه‌ای‌اش می‌پردازد.